Identyfikacja radiowa (RFID) to rodzaj technologii automatycznej identyfikacji, która wykorzystuje częstotliwość radiową do bezkontaktowej dwukierunkowej transmisji danych oraz odczytu i zapisu nośników zapisu (znaczników elektronicznych lub kart częstotliwości radiowych) w celu identyfikacji celów i wymiany danych. Uważana jest za jedną z najbardziej obiecujących technologii informatycznych XXI wieku.
System RFID składa się głównie z trzech części: znaczników RFID, czytników i anten. Tagi są mocowane do identyfikowanych obiektów i przechowują odpowiednie informacje o obiektach; czytniki wysyłają przez antenę sygnał o częstotliwości radiowej, który aktywuje tagi i odczytuje informacje zawarte w tagach; antena przesyła sygnały o częstotliwości radiowej pomiędzy tagami a czytnikami.